KÖPEKLİ TERAPİ

Eski bir paylaşımımda söz etmiştim her sabah ve akşam köpeğim "Bay Leo" ile yürüyüşe çıkıyorum. Hava koşullarına ve güneşin konumuna göre 20 dakika ile bir saat arasında değişen bu yürüyüşlerde, görünürde onun fiziksel ve zihinsel ihtiyaçlarını karşılıyorum. Gerçekte ise hangimizin diğerini yürüyüşe çıkardığı biraz tartışmalı. 🙃

Ben gün boyunca zihnimi işgal eden düşüncelerden uzaklaşmaya çalışırken o da buna oldukça uygulamalı bir biçimde yardımcı oluyor. Yerdeki kedi mamalarını, yemek artıklarını ve kemikleri benden önce fark ettiği için zihnimde başka bir şey düşünmeye pek yer kalmıyor. Karşıdan gelen insanın köpekten korkup korkmadığını anlamak, gerekiyorsa tasmayı kısaltıp kenara çekilmek, anlaşamadığımız bir köpek arkadaşla karşılaşırsak diplomatik bir kriz çıkmadan güzergâh değiştirmek derken insan ister istemez "şimdi"de kalıyor. Açıkçası bazı kişisel gelişim yöntemlerinden daha etkili.

Bazen diğer köpek sahipleriyle de sosyalleşiyoruz. Çok tercih ettiğim bir etkinlik olmasa da köpekler oynarken biz de onların karakterlerini, huylarını ve muhtemelen bizden habersiz kurdukları sosyal düzeni konuşuyoruz. Bu sırada çevredeki kedileri, kirpileri, salyangozları ve adını bilmediğim türlü türlü kuşu fark ediyorum. Yaşadığımız bölgede zaman zaman papağanlara, hatta korudan çıkıp parka ziyarete gelen tavus kuşlarına bile rastlıyoruz. Ağaçları ve bitkileri gözlemliyor; mevsimine denk gelirsem yeni dünya, ceviz, dut ya da incir topluyorum. Yani evden yalnızca köpeği gezdirmek için çıkıp küçük çaplı bir doğa belgeselinin içine düşmüş olarak dönüyorum.

Sanırım benim en doğal terapilerimden biri bu yürüyüşler. Zihnimi boşaltmıyor belki ama onu yerdeki atıştırmalıklardan, kedilerden, kuşlardan, ağaçlardan ve köpek diplomasisinden oluşan daha sağlıklı bir gündemle meşgul ediyor.

Neyse ben kaçıyorum, 10 dakika sonra bir TEKMER yetkilisiyle çevrimiçi görüşmem var, bu düşüncelerden arınıp tekrar iş hayatına dönmeliyim. Bana şans dileyin 🫡

#Köpek #Terapi #Yürüyüş