YORUMLARDA BURUŞALIM

Bu yazıyı sonuna kadar okumayacaksınız!

Çünkü ilk cümlede size yeterince güçlü bir hook (kanca) vermedim.

Şimdi verdim. 🙃

Son birkaç yıldır sosyal medyada yazmanın küçük bir mühendisliği oluştu:

Merak uyandır: curiosity gap (merak boşluğu).

Kişiye kendisini göster: self-reference effect (kendine referans etkisi).

Başkalarıyla kıyaslat: social comparison (sosyal karşılaştırma).

Olumsuzu öne çıkar: negativity bias (olumsuzluk yanlılığı).

Gerekirse biraz kızdır: rage bait (öfke yemi).

Sonra etkileşimi iste: engagement bait (etkileşim tuzağı).

Bunların bazıları yeni pazarlama terimleri değil, yıllardır psikolojinin konusu.

Festinger, sosyal karşılaştırma kuramını 1954'te yazdı. Rogers ve arkadaşları 1977'de kendimizle ilişkilendirdiğimiz bilgilerin daha güçlü hatırlandığını gösterdi. Baumeister ve arkadaşlarının 2001'deki ünlü makalesinin adı ise zaten yeterince vurucu: “Bad is Stronger than Good.”

Bugün bunların hepsini 12 satırlık bir LinkedIn paylaşımına sığdırabiliyoruz.

Hatta iş öyle bir noktaya geldi ki LinkedIn, 2026'da “comment to agree” gibi engagement bait içerikleri daha az göstereceğini açıkladı.

Bugün artık ne düşündüğümüz kadar, düşündüğümüz şeyi algoritmanın seveceği biçimde paylaşıp paylaşmadığımız da önemli hale geliyor.

Dikkat ekonomisinde düşünce bile tek başına yetmiyor; albenisi olan bir ambalaj istiyor.

Bu yazının da bir kancası vardı.

Kısa paragrafları vardı.

İngilizce kavramları vardı.

Biraz psikolojisi, biraz iddiası vardı.

Ve şimdi sıra CTA'da (call to action):

Siz ne düşünüyorsunuz? Yorumlarda buluşalım!

Şaka şaka. 😊

Yorumlarda buruşalım.

Zira bu yazıyı yazan elim denizde biraz fazla kaldı. Düzelmesini bekliyorum. 🤗

#DikkatEkonomisi #İçerikStratejisi #LinkedIn